ZESPÓŁ SAWANTA

Zespół sawanta może wystąpić u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, takimi jak dysleksja, opóźnienie mowy, jąkanie. Jednak najczęściej pojawia się u osób z autyzmem. Osoba pomagająca wykryć te przypadłość to NEUROLOG.

Zespół sawanta

Sawant jest osobą, znacznie częściej płci męskiej niż żeńskiej, która wykazuje wyjątkowe zdolności w zakresie jednej dziedziny artystycznej lub ma doskonałą, nadludzką pamięć. Co ciekawe, IQ tych ludzi jest na ogół dość niskie i mieści się w przedziale 40-70. Ponadto często są to osoby bardzo wycofane społecznie. Praktycznie niezdolne do samodzielnej egzystencji. Szacuje się, że u 10% chorych na autyzm współwystępuje zespół sawanta, z kolei nabyta forma tego zespołu jest bardzo rzadka.

Mimo że sawantyzm najczęściej jest wrodzony, zdarza się, że objawy tego zaburzenia pojawiają się nagle. Powodem ich wystąpienia jest uszkodzenie lewej półkuli mózgu, które może być efektem urazu bądź udaru. Rzadziej syndrom sawanta występuje w przebiegu chorób otępiennych, szczególnie u osób z otępieniem czołowo-skroniowym.

Co ciekawe, niezależnie od tego, czy cechy geniuszu są wrodzone, czy nabyte, mogą one zaniknąć. Jeżeli nie będą ćwiczone lub jeżeli trenowane będą funkcje zależne od lewej półkuli (czytanie, pisanie, mowa, logiczne myślenie). Takie przypadki znamy z przeszłości. Młodzi sawanci, którzy nie potrafili komunikować się językiem mówionym ani pisanym i mieli trudności z wiedzą ogólną, po intensywnej pracy w szkole specjalnej tracili swoje talenty.

Zaburzenia ze spektrum autyzmu, czyli zespół Aspergera, autyzm i sawantyzm, są obecnie coraz rzadziej rozgraniczane. Przyjęło się że osoby z autyzmem to takie które mają problemy z funkcjonowaniem w społeczeństwie ze względu na swoje wycofanie. Stresowanie się koniecznością wyjścia ze swojej strefy komfortu. Ponadto autyzm rozpoznajemy w przypadku trudności ze zrozumieniem emocji i uczuć w otaczającym świecie.

O zespole Aspergera mówimy coraz rzadziej, bardziej popularnym określeniem dla osób zmagających się z tym zaburzeniem jest tzw. autyzm wysokofunkcjonujący. Oznacza to, że takie osoby mają „lżejszą” formę autyzmu, wyższy poziom funkcji poznawczych i lepiej posługują się mową. Charakterystyczna jest z kolei pewna niezgrabność ruchów i obsesyjne zainteresowanie konkretną, mało popularną dziedziną – np. ornitologią. W takim razie można powiedzieć, że zespół sawanta jest bliższy zespołowi Aspergera, a autyzm jest ich pewną częścią wspólną. Niewątpliwie postawienie dokładnej diagnozy jest bardzo istotne z punktu widzenia podejścia terapeutycznego i dostosowania otoczenia do potrzeb konkretnej jednostki.

Dodatkowo może Cię zainteresować też :

MEDICOR jesteśmy gotowi wesprzeć Cię w dbaniu o zdrowie, oferując pełen zakres badań i konsultacji lekarskich. Oprócz tego chętnie dzielimy się nowinkami ze świata medycyny. W razie pytań zapraszamy do naszej poradni która umożliwia umówienie się na wizytę zarówno na NFZ jak i KOMERCYJNIE. Zapraszamy również do umówienia się PRZEZ PRZYCHODNIE lub po przez KONTAKT. Artykuł został przygotowany na potrzeby informacyjne, jeśli któraś z części tekstu jest według Ciebie nie aktualna lub może wprowadzać w błąd daj nam proszę znać TUTAJ.