Padaczka skroniowa co to jest ?
Padaczka skroniowa, znana również jako padaczka z ogniskami skroniowymi, jest rodzajem epilepsji. Jest to nieprawidłowa aktywność elektryczna w mózgu zaczyna się w płacie skroniowym. Płat skroniowy znajduje się po obu stronach mózgu, w pobliżu uszu. Jest odpowiedzialny za wiele funkcji, w tym za pamięć, emocje oraz rozpoznawanie DŹWIĘKÓW i ZAPACHÓW.
Napady padaczki skroniowej mogą więc objawiać się w bardzo zróżnicowany sposób, w zależności od tego, która część płata skroniowego jest zaangażowana. Zazwyczaj występują napady ogniskowe, które oznaczają, że nieprawidłowa aktywność elektryczna jest skoncentrowana w jednym obszarze mózgu, a nie rozprzestrzenia się na całą jego powierzchnię.
Padaczka skroniowa Objawy
Objawy padaczki skroniowej mogą się znacznie różnić w zależności od osoby, jednak istnieją pewne charakterystyczne symptomy, które mogą wskazywać na tę formę epilepsji. Warto zwrócić uwagę na następujące objawy:
Napady ogniskowe – najczęstsze objawy padaczki skroniowej to napady ogniskowe, które mogą obejmować:
- Zaburzenia świadomości – osoba może wydawać się otępiała, nie reagować na otoczenie lub „zatrzymywać się” w czasie, nieświadoma tego, co dzieje się wokół niej.
- Halucynacje – chory może doświadczać halucynacji węchowych (np. wyczuwanie nieistniejących zapachów), smakowych lub słuchowych (słyszenie dźwięków lub głosów, które nie występują w rzeczywistości).
- Zmiany emocjonalne – napady mogą wywoływać intensywne uczucia, takie jak strach, niepokój, radość lub depresję, które nie mają wyraźnego powodu.
Napady motoryczne – chociaż padaczka skroniowa częściej objawia się zaburzeniami świadomości i halucynacjami, mogą również występować napady motoryczne. Osoba może wykonywać mimowolne ruchy, takie jak trzepotanie rękami, gryzienie języka, zacinanie się w mowie lub dziwne gesty.
Zaburzenia pamięci – płat skroniowy jest odpowiedzialny za pamięć. Dlatego napady mogą prowadzić do trudności w zapamiętywaniu nowych informacji lub przypomnieniu sobie starych wspomnień. Osoba może odczuwać dezorientację i utratę orientacji w czasie i przestrzeni.
Postępujące zmiany zachowania – długotrwałe napady padaczki skroniowej mogą prowadzić do zmian w zachowaniu, takich jak wybuchy gniewu, lęk, depresja, a nawet agresja.
Przyczyny padaczki skroniowej
Padaczka skroniowa może mieć różne przyczyny, w tym zarówno genetyczne, jak i środowiskowe. Najczęstsze przyczyny tej formy padaczki to:
Uszkodzenia mózgu – urazy głowy, wylewy krwi do mózgu, zapalenia mózgu lub infekcje mogą prowadzić do uszkodzenia płata skroniowego. W konsekwencji wywołać padaczkę skroniową.
Guzy mózgu – guzy nowotworowe w obrębie płata skroniowego mogą powodować nieprawidłową aktywność elektryczną i wywołać napady.
Choroby neurologiczne – schorzenia takie jak stwardnienie rozsiane, choroba Alzheimera, a także wrodzone wady strukturalne mózgu mogą predysponować do padaczki skroniowej.
Padaczka idiopatyczna – w niektórych przypadkach padaczka skroniowa nie ma wyraźnej przyczyny. Nazywana jest padaczką idiopatyczną, czyli taką, której przyczyna nie jest znana.
Jak diagnozuje się padaczkę skroniową ?
Diagnoza padaczki skroniowej zazwyczaj zaczyna się od dokładnego wywiadu medycznego. Lekarz zapyta o charakter napadów, ich częstotliwość oraz historię medyczną pacjenta. W dalszym etapie stosuje się badania neurologiczne, a także:
EEG (elektroencefalografia) – jest to badanie, które rejestruje aktywność elektryczną mózgu i może wykryć nieprawidłowości charakterystyczne dla PADACZKI.
Rezonans magnetyczny (MRI) – pozwala na uzyskanie szczegółowych obrazów mózgu. Dzięki temu lekarz może wykryć zmiany w obrębie płata skroniowego, takie jak guzy, uszkodzenia czy wady strukturalne.
Tomografia komputerowa (CT) – w niektórych przypadkach stosuje się również to badanie, aby sprawdzić obecność guzów lub innych uszkodzeń w mózgu.
Jak leczy się padaczkę skroniową ?
Leczenie padaczki skroniowej zależy od jej przyczyny, częstotliwości napadów oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. Najczęściej stosowane metody leczenia to:
Leki przeciwpadaczkowe – stosowanie leków przeciwpadaczkowych jest podstawową metodą leczenia. Leki te pomagają kontrolować aktywność elektryczną mózgu i zapobiegają wystąpieniu napadów. W przypadku padaczki skroniowej stosuje się różne grupy leków, takie jak karbamazepina, kwas walproinowy czy lamotrygina.
Neurochirurgia – jeśli leki nie przynoszą efektów, można rozważyć zabieg neurochirurgiczny. Operacja polega na usunięciu ogniska padaczkowego, które jest odpowiedzialne za wywoływanie napadów.
Stymulacja nerwu błędnego (VNS) – to metoda polegająca na wszczepieniu urządzenia stymulującego nerw błędny, które pomaga w kontrolowaniu napadów.
Padaczka skroniowa Podsumowanie
Padaczka skroniowa jest formą epilepsji, która ma swoje źródło w płacie skroniowym mózgu. Objawia się różnorodnymi napadami, które mogą wpływać na świadomość, emocje i pamięć. Choć padaczka skroniowa może mieć poważny wpływ na życie chorego, nowoczesne metody leczenia, takie jak leki przeciwpadaczkowe czy zabiegi CHIRURGICZNE, mogą skutecznie pomóc w kontrolowaniu napadów. Edukacja na temat padaczki skroniowej i wsparcie osób bliskich są kluczowe dla osób z tą diagnozą.
Dodatkowo może Cię zainteresować też :
- NEUROLOG I NEUROLOGIA
- CZYM JEST PADACZKA ?
- L-TENINA
- AGNOZJA CO TO ?
- ZESPÓŁ SAWANTA
- NEUROLOGIA DZIECIĘCA
- DEPRESJA POPORODOWA
- BABY BLUES
W MEDICOR jesteśmy gotowi wesprzeć Cię w dbaniu o zdrowie, oferując pełen zakres badań i konsultacji lekarskich. Oprócz tego chętnie dzielimy się nowinkami ze świata medycyny. W razie pytań zapraszamy do naszej poradni która umożliwia umówienie się na wizytę zarówno na NFZ jak i KOMERCYJNIE. Zapraszamy również do umówienia się PRZEZ PRZYCHODNIE lub po przez KONTAKT. Artykuł został przygotowany na potrzeby informacyjne, jeśli któraś z części tekstu jest według Ciebie nie aktualna lub może wprowadzać w błąd daj nam proszę znać TUTAJ.